Algemeen

Open brief aan de wandelfederaties in Vlaanderen

unnamed (1)

Algemeen, 11/05/2017 – Lezersbrief – Zijn de wandelclubs het slachtoffer van hun eigen succes…? Het is logisch dat de administratie van de wandelfederaties niet direct verantwoordelijk zijn voor wat de organisatoren, dus de wandelclubs  “ te velde” doen. Toch kunnen en dienen de Vlaamse wandelfederaties hun aangesloten wandelclubs aan te zetten tot een hoger kwaliteitsniveau…

1) Het taalgebruik op aankondigingsborden

Een kort overzicht van wat vaak verkeerd wordt gebruikt, wat dus meestal in aanplakborden staat te lezen:

* inschrijfkaart  moet zijn INSCHRIJVINGSKAART

* afstempeling  moet zijn CONTROLESTEMPEL

* de baan oversteken, moet zijn DE WEG OVER STEKEN

* opgelet gevaarlijke baan , moet zijn opgelet GEVAARLIJKE WEG

* belegdebroodjes, moet zijn BELEGD BROODJE

* ons tarief, kan zijn:  onze TARIEVEN

* gewoon meedelen HONDEN AAN DE LEIBAND

* secretariaat, vervangen worden door ADMINISTRATIE

2) Meer aandacht voor hygiënische toiletten

Wat  heb ik vaak vastgesteld vorig wandeljaar:

a) geen water op de toiletten om uw handen te wassen

b) defecte toiletten en soms urinoirs die lekken

c) het lukt niet altijd omwille van de infrastructuur, maar liefst gescheiden toiletten voor mannen en vrouwen

d) vaak kan een probleem ivm toiletten opgelost worden door inhuring van een mobiel toilet (of meerdere toiletboxen)

e) dikwijls te weinig of geen papier om handen te drogen

f)  geen zeep om uw handen te wassen

g) geen schoonmaak van toiletten tijdens de loop van de dag, terwijl dat soms absoluut nodig is

h) slecht één (1) handdoek om uw handen te af te drogen…

3) Wat betreft de catering

a) koele dranken ook steeds koel houden

b) belegde broodjes hygiënisch verpakken en liefst in “vershoud folie” i.p.vin een servet

c) als het kan belegde broodje KOEL bewaren (vooral in de zomer)

d) barbeque vlees  niet laten zwart branden

e) alles wat warm moet zijn voor de bb, ook  steeds warm houden

f) alles wat koud moet staan (slaatjes en sausjes)  ook steeds koud houden

g) tijdig de tafels afruimen

h) als het kan dranken en eten NIET op dezelfde plaats serveren (te lang aanschuiven aan één plaats)

i) handschoenen gebruiken als voedsel met de handen dient bewerkt te worden

4) Infrastructuur

Het gebeurt wel eens dat de zaal of clubcafetaria beperkt is, en dat er bv. geen 100 mensen kunnen plaats nemen.

Sommige organisatoren plaatsen dan rijen tafels bij elkaar om de capaciteit te verhogen. Het grote nadeel is dat

vele mensen (wandelaars) moeten opstaan van hun tafel, om iemand door te laten…

Verder brengt dat heel wat ongemak mee, zoals vallen over de poten van een stoel  met een koffietas in uw handen, enz..

Wanneer een gebouwtje echt te klein zou dit niet mogen gebruikt worden als “pauze lokaal of rustplaats”

Soms klopt de indeling niet en worden de ingang(en) of uitgangen volledig geblokkeerd door tafels van de organisatoren. De veiligheidsvoorschriften moeten steeds van toepassing blijven, denk maar aan eventuele evacuatie.

Sommige organisatoren maken melding van een NOODNUMMER en hangen dit ook goed zichtbaar uit ! Toch zijn er wandelingen waar je als wandelaar GEEN noodnummer of een ander GSM-nummer vindt.

Wandeltochten voor minder mobiele mensen goed en duidelijk bewegwijzeren.

Ik hoop dat deze voorstellen  de “kwaliteit in het algemeen kunnen verhogen“.

Het is niet als kritiek bedoeld maar eerder om een beteer dienstverlening te realiseren;

waarbij de wandelaar alleen maar voordeel  heeft en de organisator minder zorgen.

Auteur (wenst anoniem te blijven) is gekend op de redactie.

4 antwoorden »

  1. Tip : Misschien het woord BARBECUE correct leren schrijven of de afkorting BBQ gebruiken

  2. Ik begrijp dat de schrijver anoniem wenst te blijven. De kortste weg tussen 2 punten is een rechte.!
    En niet via een open brief…
    Is misschien goed bedoeld maar schiet nu zijn doel voorbij.

  3. wandelclubs werken met vrijwilligers en zijn dankbaar dat deze hun vrije tijd opofferen om anderen ten dienste te zijn. De meeste wandelclubs doen hun uiterste best om het de wandelaars zo aangenaam mogelijk te maken, want wandelen is en blijft genieten. Dat het voor kleinere clubs niet altijd evident is om voldoende medewerkers in te zetten en soms beperkt zijn in de mogelijkheden om een voldoende grote rustpost in te richten, doet geen afbreuk aan de inzet van die mensen. Gelet op de wat giftige opmerkingen en verder veel muggenzifterij (of moet het mierenneukerij zijn?) vermoed ik dat de schrijver wellicht zelf nog nooit heeft meegeholpen aan een wandelevenement.

  4. Hoi Ingrid,
    U hebt volkomen gelijk. We gaan daar op dit ogenblik verder géén woorden aan verspillen.
    We moeten de (brave) mensenecht dankbaar zijn die er zich voor inzetten.
    En is dat intussen ook een commerce geworden ? Zou kunnen…
    Best is daarom misschien ook te gaan wandelen bij de kleine(re) clubs, dit te hunner steun ???
    Maar het is uiteindelijk in alle geledingen van de maatschappij wel zo : de kleine (sport)clubs krijgen onvoldoende ping-ping-steun, de grote daarentegen rijven véél/meest binnen.
    Valt hier nu (zacht ?) het woordje MACHT ?
    Niet alleen bij de sport (wandelen is ook een sport, jawel !), maar ook op economisch vlak krijgen de kleinen (zelfstandigen, KMO’s, en dies méér) te weinig steun, maar worden we gepluimd door de multinationals..Ondertussen worden we dus allen gemolken..
    Uiteindelijk is het daar zo : niet de aanhouder, maar de aandeelhouder wint.
    Durven we algelijk dromen van het paradijs ? Proberen, hé !
    Dank aan alle vrijwilligers !!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s